"Hoe gaat het bij jullie?", appte Wiegman naar Jonker in aanloop naar het duel tussen Engeland en Nederland. "Ik kreeg geen respons. Nu we tegen elkaar gaan spelen, deelt hij wat minder ervaringen met me", grapt de 53-jarige bondscoach van de Engelse ploeg daags voor het Nations League-duel in De Galgenwaard.
De wedstrijd is een bijzondere ontmoeting tussen Wiegman en Jonker, die elkaar al sinds de jaren negentig kennen. Destijds liep Wiegman stage bij Jonker, toen hij in de regio West de meisjes onder zestien coachte. In de jaren die volgden verloren de twee elkaar nooit meer uit het oog.
"Het is superspeciaal dat we nu tegenover elkaar staan. We zijn echt voetbalvrienden", zegt Wiegman. Ook Jonker verheugt zich op de wedstrijd. "We kennen elkaar al zo lang. Als je dan tegen elkaar moet voetballen, is dat echt speciaal", zegt de 61-jarige bondscoach.
Na zeven jaar voor de Nederlands jeugdteams te hebben gewerkt en een seizoen aan het roer van FC Volendam te hebben gestaan, begon Jonker in 2001 aan zijn eerste termijn als bondscoach van de Oranjevrouwen. De Amsterdammer werd voor een half jaar als interim-bondscoach aangesteld.
Bij Oranje werkte hij nauw samen met Wiegman, die de rol van aanvoerder vervulde. "Ze was een soldaat à la Spitse. Je kon op haar rekenen en ze was een echte strijder. Een pitbull, die ook nog goed kon voetballen."
"We praatten gewoon altijd over voetbal", zegt Wiegman. "Over de speelwijze. Toen speelden we nog even 3-4-3 en kwam ik van het middenveld terug als een soort vrije verdediger. Dat is wel veranderd. Zo kan je niet meer spelen. Aan die tijd heb ik mooie herinneringen overgehouden."
Het coachende karakter van Wiegman viel al gauw op bij Jonker. "Het was niet zo gek dat ze aanvoerder was. Ze was iemand die meedacht en in de gaten had wat er gebeurde. Ze dacht na of er dingen beter konden, ook in de organisatie. Ze had het mondje op de goede plaats."
Dat werd al gauw duidelijk toen Jonker zag dat speelsters door banen en studies naast het voetbal in het voorjaar al "compleet in het rood" zaten. "Dan zei Sarina: 'Als ik zo om me heen kijk en ik mijn eigen benen voel, denk ik dat we even een paar dagen rustig aan moeten doen, Andries.' Dat was in die tijd pappen en nathouden", zegt Jonker.
De tijden zijn veranderd. De huidige Oranjeselectie kan zich vol op voetbal focussen en speelt dinsdag voor 23.750 toeschouwers in een uitverkochte Galgenwaard. De uitwedstrijd tegen Engeland op 1 december wordt zelfs op Wembley gespeeld. Het stadion in Londen heeft een capaciteit van 90.000.
"Toen ik voetballer was, waren we blij met vijfhonderd mensen langs de kant. Of als er een keer een camera was", zegt Wiegman, die tijdens haar interlandcarrière ook als gymdocent in Den Haag werkzaam was. "Dat is natuurlijk totaal veranderd. Het is wel heel speciaal om dat helemaal te doorleven."
Wiegman schreef geschiedenis toen ze op 9 april 2001 tegen Denemarken (1-1) onder Jonker haar honderdste interland speelde. Ze was de eerste speelster die daarin slaagde. Ze kreeg een schaal uitgereikt en werd in een speech gefeliciteerd door Louis van Gaal, destijds bondscoach van het mannenelftal van Oranje.
"In die tijd was het uitzonderlijk als je honderd interlands speelde. Omdat we er niet zo veel per jaar hadden", zegt Jonker. De ontwikkeling in het vrouwenvoetbal is dan ook heel treffend terug te zien in de nieuwe recordinternational: Sherida Spitse met 221 interlands.
Toen Wiegman op 14 juni 2001 een punt achter haar interlandcarrière zette en twee jaar later ook stopte bij haar club Ter Leede in Sassenheim, bleef ze contact houden met Jonker. Ze stond zelfs samen met hem aan het roer bij Oranje onder 21.
"Hij heeft me geholpen toen ik beginnend coach was. We hebben altijd gespard en hij heeft zijn ervaringen met mij gedeeld", zegt Wiegman.
Inmiddels is Wiegman uitgegroeid tot een grootheid in het voetbal. Ze gidste Oranje in eigen land naar de Europese titel in 2017 en haalde de finale van het WK in Frankrijk (2019). Met de 'Lionesses' herhaalde ze dit kunstje door het EK van 2022 (in Engeland) te winnen. Afgelopen zomer schreef ze geschiedenis door als eerste trainer ooit met twee verschillende landen de WK-finale te halen.
Ondanks alle lof, ook van Jonker, blijft Wiegman bescheiden. "Het is wel wennen dat er zo veel aandacht voor mij is. Het is apart. Ik ben niet zoveel veranderd, maar de wereld om me heen wel."
Nederland neemt het dinsdag om 20.00 uur op tegen Engeland in de Nations League. De ploeg van Andries Jonker ging vrijdag pijnlijk onderuit in België (2-1), terwijl Sarina Wiegman met Engeland drie punten pakte tegen Schotland (2-1). Alleen de nummer één van de poule gaat door naar de finaleronde van de Nations League.
Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen
Source: Nu.nl sport