De foto van de podiumceremonie vertelt het hele verhaal. Rechts Bredewold, die een hand voor haar mond slaat omdat ze nog steeds niet kan geloven dat zíj de nieuwe Europees kampioen is. En links Wiebes, bij wie de teleurstelling van haar gezicht is af te scheppen.
De EK-wegrit in eigen land is een groot succes voor de Nederlandse vrouwenploeg, die het eerste een-tweetje in de nog relatief korte EK-geschiedenis scoort. Maar voor zilverenmedaillewinnaar Wiebes voelt haar dertiende tweede plek van dit seizoen toch vooral als een pijnlijke nederlaag.
"Het balen zal straks minder vast minder worden, want als ploeg hebben we natuurlijk wel goud gepakt", zegt de 24-jarige renster van SD Worx een half uurtje na de finish op de VAM-berg. "Maar ik had echt mijn zinnen gezet op deze koers, en dan lukt het wéér net niet om te winnen. Die emoties kwamen natuurlijk als eerste naar boven."
De 130 kilometer lange koers door Drenthe verloopt lange tijd perfect voor Wiebes. Haar ploeggenoten zorgen ervoor dat geen enkele vluchtpoging echt gevaarlijk wordt. En in de finale heeft ze met Tour de France Femmes-winnaar Demi Vollering de meest luxe helper die ze zich kan wensen.
"Ik zag op een gegeven moment dat Lorena best wel zenuwachtig was", vertelt Vollering. "Daarom zei ik tegen haar: 'Jij gaat nu in het wiel van Lotte Kopecky (de wereldkampioen uit België, red.) zitten en daar kom je niet meer uit. Rustig blijven, wij hebben het onder controle. Al moet ik voor je omvallen, ik laat niemand meer wegrijden.'"
Een sterke demarrage van Marlen Reusser op de 11 kilometer van de finish zet die belofte even onder druk. Maar ook de Zwitserse, die woensdag de Europese titel in het tijdrijden veroverde, kan niet ontsnappen aan de dadendrang van Vollering. Alles wijst erop dat een flink uitgedund peloton gaat sprinten op de VAM-berg, het ideale scenario voor Wiebes én de Nederlandse ploeg.
Maar dan kiest Bredewold het perfecte moment voor een aanval. De 23-jarige Amersfoortse versnelt met nog minder dan 9 kilometer te gaan en slaat in haar eentje meteen een flink gat. In de achtervolgende groep kijken de andere landen vertwijfeld naar elkaar.
"Dit is de luxe van ons team. We zijn als Nederland zo sterk in de breedte", stelt Vollering. "Alle concurrenten keken in de finale alleen naar Lorena en mij, dus niemand reageerde op de aanval van Mischa. Ze pakte haar kans en deed dat supersterk."
Bredewold had voor de koers een duidelijke opdracht gekregen van bondscoach Loes Gunnewijk. "Ik was vandaag de bodyguard van Lorena", zegt ze met een lach. "Ik probeerde de hele tijd als een soort bokser achter haar te zitten."
De EK-debutant had nog een tweede taak. Ze hoorde bij de Nederlandse rensters die in het tweede deel van de koers beurtelings moesten aanvallen, om de andere landen onder druk te zetten. "Maar het was niet helemaal de bedoeling om in de laatste ronde nog te demarreren", vertelt Wiebes. "Daarom was ik verrast toen Mischa ging."
Het is ook de gedachte die vlak na de beslissende demarrage door het hoofd van Bredewold schiet: dit was eigenlijk niet het plan. "Daar ben ik heel eerlijk in", zegt ze.
"Maar dat moment om aan te vallen kwam nu eenmaal in de laatste ronde. En toen heb ik geprobeerd er het beste van te maken. De kampioenstrui is in ieder geval in Nederlandse handen gebleven. Dus ik hoop dat Lorena toch een beetje trots op me is."
Daan schrijft sinds 2016 over wielrennen voor NU.nl. Lees hier meer van zijn verhalen.
Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen
Source: Nu.nl sport