"Ze hebben alle vier tactisch perfect gelopen", analyseerde Meuwly een uur na de finale in het National Athletics Centre in Boedepast.
"Ze deden precies zoals we het hadden besproken, alles viel samen. Eveline (Saalberg, red.) moest bijvoorbeeld als startloopster haar beste race van het seizoen lopen om zicht te houden op goud. En dat deed ze."
Saalberg, Lieke Klaver en Cathelijn Peeters liepen geen moment op kop, maar zorgden er wel voor dat de atletes van Jamaica en Groot-Brittannië niet uit zicht raakten. Vervolgens kreeg slotloopster Femke Bol het stokje in derde positie. Goud was op dat moment ver weg en dat bleef zo, tot Bol haar eindsprint inzette en in de laatste meters de Britse Nicole Yeargin én de Jamaicaanse Stacey Ann Williams voorbij ging.
"Femke liep heel slim", zei Meuwly. "Het klinkt gek, maar ze maakte op de eerste 200 meter eigenlijk het verschil. Het gevaar was dat ze zich zou opblazen, maar dat deed ze niet. Ze hield de controle, waardoor ze op het laatste stuk het verschil kon maken. Haar laatste stuk was briljant. Op 100 meter van de finish was het gat nog enorm."
Hoger in het stadion, op de tribune, keek De Witte toe samen met de andere reserveloopster Zoë Sedney. De dertigjarige 400 meterspecialiste hielp Nederland zaterdag naar een plek in de eindstrijd, waarna ze plaats moest maken voor Klaver.
De Witte had uiteraard ook graag de finale gelopen, maar dat haalde voor haar niets van de glans af van de wereldtitel. "Het was heel emotioneel. Toen ik Eveline bij de start zag staan moest ik al huilen. En vervolgens zag ik dat alles volgens plan werd uitgevoerd. Hoe Femke het afmaakte was geweldig. Ik zei tegen Zoë: Femke gaat het halen. Toen knipperde ik met mijn ogen en waren we wereldkampioen. Fantastisch."
Door de gouden medaille op de 4x400 meter beleefde Nederland de succesvolste WK atletiek ooit. Bij elkaar is er twee keer goud, één keer zilver en twee keer brons gepakt.
Source: Nu.nl sport