"Faith is heel het jaar alsupersnel. Ik voelde me ook goed op het laatste stuk, maar ik ben niet zó snel", zei Hassan een half uur na de finale in het National Athletics Centre. Eerder dit WK pakte ze op de 1.500 meter brons en op de 10.000 meter kwam ze door een val niet op het podium.
Met zilver en brons is de oogst van Hassan veel minder dan twee jaar geleden op de Olympische Spelen in Tokio (twee keer goud en keer brons). Maar daar heeft ze een duidelijke verklaring voor.
"Voor de Spelen heb ik twee jaar lang keihard getraind. Ik liep in de maanden voor de Spelen heel snelle tijden op de baan. Dat was nu niet zo", zei Hassan, die dit jaar eerst prioriteit gaf aan de marathon. Vanaf mei focuste ze zich pas op de baan.
"Ik heb minder hard getraind op de baan dan ik voor Tokio deed. En hard werken wordt beloond. Ik geloof niet in magie. Ik kan niet ineens zo goed zijn als ik Tokio was."
Toch voelde Hassan zich op een bepaalde manier wel beter dan in Tokio. Op de Spelen vond ze het heel zwaar om de 1.500, 5.000 en 10.000 meter te combineren, maar in Boedapest ging het haar makkelijker af.
"Ik Tokio voelde ik me elke race slechter. Hier bleef ik fris", concludeerde Hassan met een glimlach. "Hoe dat kan? Weet ik niet, ik vind het ook verrassend. Misschien is het de ervaring, ik heb de afgelopen jaren veel geleerd. Bovendien voelde ik minder druk."
Hassan doelde daarmee op het feit dat ze in Tokio per se olympisch kampioen wilde worden. "Ik wilde meemaken hoe dat voelt. Zoals ik in 2019 ook wilde voelen hoe het is om WK-goud te pakken. Nu weet ik dat al. Natuurlijk was ik hier graag nog een keer wereldkampioen geworden, maar het is allemaal extra. Ik ben dit WK ook niet gestrest geweest. Het was een mooi en leerzaam toernooi."
Nu de WK voor Hassan voorbij is, focust ze zich weer op de marathon. Na haar winst in Londen in april wil ze nu ook op 8 oktober in Chicago voor de zege gaan.
Source: Nu.nl sport