"Misschien was het nationale valdag voor Nederland", zei Hassan zaterdagavond met een glimlach, ongeveer een uur na haar val op de 10.000 meter in Boedapest.
Hassan streed met de Ethiopische Gudaf Tsegay om de wereldtitel, tot ze 20 meter voor de meet onderuitging. Even later was slotloopster Femke Bol verwikkeld in een nek-aan-nekrace met de Amerikaanse Alexis Holmes toen ook zij vlak voor de finish viel. Zo greep zowel Hassan als de Nederlandse ploeg op de 4x400 meter mixed naast de eerste medaille voor Nederland op dit WK.
"Ik zat te kijken naar de estafette en dacht echt dat Nederland ging winnen", zei Hassan. "Ik kon bijna niet geloven dat het ook bij Femke misging. Maar ja, soms gebeurt dit. Ik moet dit accepteren en wij als ploeg ook. Er zijn ergere dingen in het leven. Er is niemand dood. Femke is een sterke en jonge atleet. Ze zal nog veel winnen. En ook ik ben dankbaar voor mijn carrière."
Hassan erkende wel dat ze een "beetje verdrietig" was. "Maar dit had ook op de Olympische Spelen kunnen gebeuren, dat was pas erg geweest. En vergeet niet: ik heb al twee wereldtitels en twee olympische titels, en ik heb vier maanden geleden nog een marathon gewonnen."
"Het hoort erbij dat het een keer minder gaat. Dat moeten wij als rolmodellen ook aan de kinderen in Nederland laten zien. Een kind wil altijd winnen, maar het is belangrijk dat een kind weet dat je niet altijd kán winnen. En dat ook accepteert."
De dertigjarige Hassan vertelde verder dat ze Tsegay niets kwalijk neemt. Met zicht op de finish raakte ze de Ethiopische, die wel overeind bleef en de wereldtitel pakte. Hassan stond op en kwam als elfde over de finish.
"Ik voelde iets van een duw. Daardoor raakte ik uit balans", keek Hassan terug op haar val. "Maar dat was niet de schuld van Tsegay. Ik probeerde haar een beetje te blokken, omdat ik voelde dat ze langs me wilde gaan. Of ik zonder val goud had gewonnen? Dat denk ik wel. Ik voelde me heel sterk."
Hassan krijgt deze WK nog twee kansen op een medaille, op de 1.500 meter en de 5.000 meter. Zondag loopt ze al de halve finales van de 1.500 meter. Ze hoopt dat ze dan geen last zal hebben van haar val, al liet die wel zijn sporen na. Hassan heeft een schaafwond op haar elleboog en ook haar knie is ietwat gehavend.
"Ik ga gewoon weer lopen en verwacht dat alles fysiek goed zit", keek Hassan met vertrouwen vooruit. "En anders wacht mij over zes weken al de marathon van Chicago, die is ook heel belangrijk. Én volgend jaar zijn de Spelen in Parijs."
"Er komen nog genoeg mooie wedstrijden aan, die gedachte helpt mij om mijn val te accepteren. Ik ben een dankbaar mens."
Source: Nu.nl sport