Home

De grootsheid van Wiegman in Engeland: 'Ze is nu al onsterfelijk'

Als Wiegman zondag met haar team de WK-finale van Spanje wint, kan ze snel een uitnodiging van koning Charles verwachten. Volgens Engelse media is het plan de Haagse bij een wereldtitel te ridderen tot Dame.

The Telegraph-journalist Tom Garry zei rondom de halve finale tegen Australië (3-1-zege) al tegen NU.nl dat hij dat een logische stap zou vinden. "Ik denk dat het Engelse publiek dat ook graag wil, zo'n koninklijke onderscheiding voor Wiegman. Of ze nu wint of niet."

De 53-jarige Wiegman komt dan in een rijtje met legendes als Sir Alex Ferguson, Sir Bobby Charlton en Sir Matt Busby, de laatste trainer die Engeland wereldkampioen maakte. Het zegt alles over hoe groot Wiegman - de eerste trainer ooit die met twee landen de WK-finale heeft bereikt - in Engeland is. Ze heeft in de bakermat van het voetbal een legendarische status, die nog groter wordt als ze zondagmiddag de wereldbeker omhoog mag houden.

Het zou een nieuw hoofdstuk zijn in wat gerust 'Wiegmans Engelse sprookje' genoemd mag worden. Beter leek het na het droom-EK van vorig jaar immers niet meer te kunnen worden. Wiegman liet haar speelsters in eigen land stralen en pakte de Europese titel. Daarmee werd 1966 als heilig jaar voor het Engelse voetbal - waarin voor het laatst een titel op een EK of WK werd gepakt - geëvenaard. Wiegman ontvangt volop credits en krijgt er met haar team zeer waarschijnlijk zelfs een standbeeld naast Wembley voor.

Ze werd daarnaast Commander of the Most Excellent Order of the British Empire (CBE) en werd door de BBC verkozen tot Sportcoach van het Jaar. Maar toen moest dit WK nog beginnen. Engeland straalde nog niet. In de achtste finale tegen Nigeria (winst na strafschoppen) kroop de ploeg zelfs door het oog van de naald. En ook in de halve finale tegen Australië ging het niet makkelijk. Maar het team van Wiegman knokte zich op wilskracht naar de finale.

Volgens verslaggever Garry heeft Wiegman de Engelse ploeg "volledig getransformeerd" tot een elftal dat schier onverslaanbaar is geworden. "Onder voorganger Phil Neville was Engeland een team dat nét niet won. In de drie toernooien voor haar komst werden ze in de halve finales uitgeschakeld. Onder Wiegman is het nét wel. De speelsters geloofden daar vanaf het begin ook heilig in."

Een EK- én WK-titel in amper twee jaar tijd zal voor de Engelse voetbalbond desondanks ook meer zijn dan gedroomd toen Wiegman in 2021 werd binnengehaald. Ze liet het eerder zien door met Nederland in 2017 Europees kampioen te worden én de WK-finale van 2019 te halen.

"Als je goede speelsters op één veld zet met een coach van wereldklasse, kan dit gebeuren", vertelt NOS-analyticus Leonne Stentler, die bij ADO Den Haag een aantal jaren onder Wiegman speelde. "Ze is zó goed. Ze streeft altijd naar het hoogste. Voetbaltechnisch en -tactisch is ze ongelooflijk en een groep managen kan ze ook als de beste. Ze heeft the full package als trainer."

Om die reden omschreef The Telegraph Wiegman na de zege op Australië zelfs als "de Guardiola van het vrouwenvoetbal". The Independent hield het op "de geniale geest achter het Engelse succes". Ook de speelsters zijn positief. Volgens Garry "houden" ze van Wiegman en haar "Nederlandse directheid". Ze heeft er een grote hoeveelheid zelfvertrouwen ingebracht bij de speelsters, iets wat Garry niet eerder zag bij een Engelse ploeg.

"Speelster Chloe Kelly zei na haar winnende strafschop tegen Nigeria dat ze geen twijfel had dat ze zou scoren. In Engeland zijn we normaal gesproken bang voor penaltyseries. Maar onder Wiegman is zelfs dat weg. Ze heeft winnaars van hen gemaakt en er een soort onoverwinnelijkheid en bluf in gekregen."

Dat was op dit WK ook nodig. Waar het vorig jaar op het EK nagenoeg vlekkeloos verliep, doemde nu het ene na het andere obstakel op. Voor het toernooi vielen sterspelers Beth Mead, Fran Kirby en Leah Williamson weg. Aan het begin van het WK raakte spelverdeler Keira Walsh geblesseerd. En later liep toptalent Lauren James tegen een schorsing aan.

Maar Wiegman had voor alles een oplossing, zag Stentler. "Na die blessure van Walsh is ze tijdens het toernooi overgestapt van 4-2-3-1 naar 5-3-2. Dat is de hand van Wiegman. Als speelster is het geweldig als je trainer voor alles een idee lijkt te hebben. Ze gaan voor haar door het vuur. Dat merk je ook aan de lovende manier waarop ze over haar praten."

De goede relatie tussen Wiegman en de Engelse speelsters was ook te zien na de zege op Australië, toen de stralende Haagse de dolblije speelsters in een kring op het veld toesprak. Engeland is een hecht collectief, dat onder Wiegman is uitgegroeid tot een mondiale grootmacht in het vrouwenvoetbal. Onder Wiegman verloren de 'Lionesses' in 38 wedstrijden slechts één keer.

De goede prestaties hebben impact in Engeland, waar het vrouwenvoetbal steeds verder groeit. Dat was al te merken na de EK-winst in 2022. De toeschouwersaantallen in de Women's Super League (de hoogste Engelse competitie voor vrouwen) zijn daarna met 173 procent gestegen. En belangrijker: de 'Lionesses' hebben aanzien gekregen.

Zo veel zelfs, dat ze er na aandringen bij de Engelse overheid voor hebben kunnen zorgen dat meisjes op Engelse scholen nu net zoveel gymles krijgen als jongens. "Dit gaat voor meisjes de komende tientallen jaren een verschil maken. En daarin heeft het team én dus Wiegman een heel belangrijk aandeel gehad."

Wiegman is volgens Garry populair in Engeland, maar geen superster als Wayne Rooney of David Beckham. Dat komt doordat ze waarde hecht aan haar privéleven en weinig van zichzelf prijsgeeft. De Engelse pers kan dat volgens Garry juist waarderen. "Ze is niet degene die je gaat helpen aan de mooiste koppen boven je verhaal. Maar ze is altijd netjes en kalm. Daardoor is ze populair bij journalisten. Het is fijn werken met haar."

Negatieve geluiden klinken in Engeland nauwelijks over Wiegman. Sterker nog: topman Mark Bullingham van de Engelse voetbalbond stelde recent dat als Gareth Southgate - de bondscoach van de Engelse mannen - zou vertrekken, Wiegman kandidaat is om het over te nemen. Het verbaast Stentler niet. "Ze zou ook een goede zijn voor Ajax. Maar ze is in Engeland onsterfelijk. Als ik haar was, zou ik alleen nog maar dingen doen die ik leuk vind. En ik kan me voorstellen dat werken bij dit Engeland heel erg leuk is."

Zeker als de ploeg zondag de WK-finale van Spanje wint en voor het eerst sinds 1966 een Engelse wereldtitel (mannen en vrouwen) binnenhaalt. Maar of het nou een overwinning of een nederlaag wordt, het zal weinig veranderen aan de status van Wiegman.

Garry: "Ze is de beste trainer van een Engels vrouwenteam ooit. En als je kijkt naar de mannen- én vrouwenteams, is er sinds Sir Bobby Robson niemand geweest die zo veel affectie van het publiek kreeg als Wiegman. Haar prestaties staan voor altijd in de Engelse geschiedenisboeken."

Source: Nu.nl sport

Previous

Next