Mehdi Kordi springt vlak na de finale van de teamsprint uitgelaten de piste van de Sir Chris Hoy Velodrome op. Als zijn gouden toptrio langsrijdt, gooit hij er juichend een krachtterm uit.
"Ik voelde ontzettend veel vreugde", zegt de bondscoach van de Nederlandse baansprinters een paar minuten later. "Dit was onze missie: die titel weer terug krijgen."
Bij de WK van vorig jaar moesten Van den Berg, Lavreysen en Hoogland zeer verrassend genoegen nemen met zilver. Australië bezorgde de regerend olympisch kampioen zijn eerste nederlaag op een groot toernooi. Kordi hoorde vervolgens steeds meer geluiden bij de concurrentie dat de dominantie van de Nederlandse topploeg voorbij zou zijn.
"Niemand zei recht in mijn gezicht dat de jongens over hun top zijn", zegt de Brit. "Maar ik merkte wel dat er gefluisterd werd dat wij minder wonnen. Dat het team niet meer zo goed zou zijn als in het verleden. Ik weet dat er veel mensen zijn die dat dachten. Maar de jongens hebben vandaag laten zien dat ze nog steeds even sterk zijn als altijd."
Als Hoogland na 500 meter de kop overneemt van Lavreysen, hoort hij het lawaai van het publiek steeds luider worden. "Ik dacht: dit is niet goed. Zoveel geluid is meestal een teken dat het heel close is", zegt de slotrijder van de Nederlandse ploeg. "In de laatste bocht was ik gewoon bang."
De titanenstrijd tussen titelverdediger Australië en viervoudig wereldkampioen Nederland is inderdaad erg spannend. De Australiërs liggen na twee van de drie rondjes vier honderdsten voor, maar Hoogland weet die achterstand in de laatste 250 meter om te buigen. Op de streep is het verschil 0,035 seconden in het voordeel van de mannen in het oranje.
"Ik had niet verwacht dat het zo close zou worden", zegt Lavreysen met een grote glimlach. "Het duurde na de finish wel even voordat ik doorhad dat we gewonnen hadden. Poeh, ik heb niet vaak zo'n teamsprint gereden. Het was supervet. Het voelt wel heel lekker dat we die titel terug hebben gepakt. Dat gaf deze finale veel meer lading."
Van den Berg, die bij de WK van vorig jaar de zwakste schakel was door een rugblessure, noemde de race van amper 41 seconden "echt een rollercoaster van emoties". "Ik was na één rondje natuurlijk klaar en daarna zag ik echt een heel dikke strijd. Weet je wat het is? Resultaten en regenboogtruitjes zijn nooit een zekerheidje. Daar moet je moet iedere dag weer de huur voor betalen."
Hoogland: "Het is ook wel een keer leuk dat het zo'n klein verschil was. Het was natuurlijk een enorme luxe dat we jarenlang met kop en schouders boven de andere teams uit staken. Dat we heel comfortabel leken te winnen. Maar nu zijn er meerdere landen echt met een opmars bezig. We kunnen niet rustig gaan slapen. We moeten hard trainen om ook in Parijs weer de beste te zijn."
De Olympische Spelen van volgend jaar in de Franse hoofdstad zijn vanzelfsprekend het grote doel voor de teamsprinters. De revanche op Australië is een grote opsteker, maar tegelijkertijd is het duidelijk dat Leigh Hoffman, Matthew Richardson en Matthew Glaetzer zeer geduchte tegenstanders zijn.
"Het gat met Australiër was nu heel klein, maar dat blijft niet zo. Daar gaan we wel aan werken", zegt Hoogland met een lach. "Er valt vooral bij mij nog veel winst te pakken. Want ik zat vandaag met afstand het verst van mijn persoonlijk record af."
Daan verslaat het 'Super WK' wielrennen voor NU.nl vanuit Glasgow. Lees hier meer verhalen van Daan.
Bondscoach Kordi zag vlak na de race ook nog voldoende ruimte voor verbetering bij zijn toptrio. "Maar dat is alleen maar mooi, want dat is waar de jongens altijd naar op zoek zijn. We moeten de lat nog hoger gaan leggen, want het is wel duidelijk dat Australië dat ook gaat doen. We moeten hun progressie evenaren en het vervolgens nog beter doen."
Dat project, de weg naar Parijs, begint voor de teamsprinters over twee weken. Vrijdag in Glasgow draait het om de terugkeer op de hoogste trede van het podium. "Of de regenboogtrui terug is waar hij hoort?", herhaalt Van den Berg de vraag. "Dat is niet heel respectvol naar onze tegenstanders." Hoogland lacht even als hij die opmerking van zijn teamgenoot hoort. Dan vult hij aan: "Maar het is wel waar."
Source: Nu.nl sport