Schouten zwemt in december vorig jaar op de WK kortebaan in Australië naar haar grootste successen tot nu toe: eerst zilver op de 100 meter schoolslag en daarna brons op de dubbele afstand. Direct na dat tweede succes gaat bij de dopingcontrole het licht uit.
"Ik zat daar, ik werd duizelig, kreeg het warm en uiteindelijk heb ik daar tot twee keer toe overgegeven", vertelt ze. "Sindsdien was ik helemaal op."
De eerste WK-medailles zijn voor Schouten niet het begin van een glorietijd. Het is juist het startpunt voor een duistere periode, waaraan lange tijd geen eind lijkt te komen. Terwijl ze op 31 december 22 jaar wordt, is ze geen seconde bezig met het gewonnen eremetaal.
Haar gedachten zijn bij haar lichaam, dat zich voor het eerst in haar leven in de steek lijkt te laten. "Ik kon de trap niet eens op. En als ik een douche nam, was ik de rest van de dag bekaf. Ik denk dat ik nog meer sliep dan in weken waarin ik dertig uur train."
Tes Schouten komt in de nacht van woensdag op donderdag (Nederlandse tijd) in actie in de series van de 200 meter schoolslag. Daar hoopt ze zich te revancheren voor haar prestatie op de 100 meter schoolslag, waar ze er net niet in slaagde de finale te bereiken.
Zo'n drie weken na het WK-succes meldt Schouten zich begin januari weer voor de training in Amsterdam. Ze duikt na een welverdiende vakantie in het water, maar heeft niet veel baantjes nodig om een conclusie te trekken. Ze voelt meteen dat het niet goed zit.
Van de dokter krijgt Schouten het advies vijf dagen extra vrij te nemen. "Ik weet nog precies wat ik doen dacht", vertelt Schouten. "Ik lig al twee weken plat. Ik kan niet nóg meer rusten, dat heeft geen zin."
De koorts wilde maar niet zakken, haar holtes zaten vol en een antibioticakuur hielp ook niet. Via de bondsarts zat Schouten plotseling in de wachtkamer bij de cardioloog. En dat terwijl haar ploeggenoten zich opmaakten voor een trainingskamp in Curaçao.
Met haar hart blijkt niets mis en dus mag ze zich iets later dan gepland alsnog bij haar ploeggenoten voegen. Onder de stralende zon klimt Schouten langzaam weer op. Het bleken twee virussen te zijn geweest die haar kort achter elkaar in hun greep hadden gehad.
Schouten traint begin maart nog niet eens op volle kracht, maar is toch plotseling een grote naam in de Nederlandse zwemwereld. Ze zwemt na haar rentree direct toptijden en verbetert meermaals de Nederlandse records op de 100 en 200 meter schoolslag.
Hoe dat kan? Schouten heeft de perfecte levenswijze gevonden. Vroeger dacht ze altijd dat het leven van een topsporter uit drie dingen bestond: trainen, eten en slapen. "Dit klinkt echt heel stom, maar ik dacht: mensen als wij hebben geen vrienden en leven."
Schouten moet er niet aan denken om tijdens een vrije dag alleen maar op bed te liggen. "Dan word ik gestoord", zegt ze. "De periode van mijn ziekte was allesbehalve leuk, maar daardoor heb ik wel alles op een rijtje kunnen zetten. Toen ik weer begon, had ik er echt weer zin in."
Deze week loopt Schouten met een glimlach door het WK-bad in het Japanse Fukuoka. Ze heeft eindelijk weer volledige trainingsweken achter de rug en ziet haar niveau stijgen. Toch is het ook even wennen, die groeiende status. Ze zwemt opeens niet meer de schaduw van de rest.
Op een vrije dag is Schouten daarom het liefst op de voetbalclub in Bodegraven, waar haar tweelingbroer Jeroen op het veld staat en ze haar vrienden treft. Niet dat Jeroen een beetje op niveau speelt. "Het gaat allemaal om de derde helft."
Die derde helft slaat Schouten natuurlijk over. Toch geniet ze volop van de gezelligheid. "Iedereen ziet me daar als Tes, dat kind dat hier rondloopt sinds ze vier jaar oud was. En dus niet als de zwemster, die ik al die andere dagen van de week ben."
Of Jeroen ook tijdens de WK elke sessie tot op de seconde volgt, is volgens Schouten nog te bezien. "Hij heeft helemaal geen verstand van zwemmen en vindt het ook helemaal niet leuk. Dat hoeft ook helemaal niet. Het is mijn ding en ik snap ook geen reet van voetbal."
Na haar medaille op de kortebaan van vorig jaar zou Tes Schouten een nieuwe medaille op de langebaan extra bijzonder vinden. "Dit is waar het uiteindelijk om gaat: medailles winnen in het 50 meterbad, dat natuurlijk ook bij de Olympische Spelen wordt gebruikt."
"Een medaille zou een beloning zijn voor het harde werk van de afgelopen maanden. Het is ook een signaal dat je op de goede weg bent. Het zou alleen maar vertrouwen geven richting de Spelen van volgend jaar."
Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen
Source: Nu.nl sport