De ogen van Egurrola beginnen te glinsteren op een zonnige dag in Sydney. Het gaat over de WK-wedstrijd tegen de Verenigde Staten. "Dat gaat een hele speciale wedstrijd voor mij worden. Ik kan niet wachten."
Damaris Berta Egurrola Wienke heet ze volledig. Het is een combinatie van Spaanse en Nederlandse namen, een afspiegeling van haar afkomst, als dochter van een Spaans-Baskische vader en Nederlandse moeder. Er klinkt niks Amerikaans aan.
Maar Egurrola heeft een speciale band met de Verenigde Staten. Ze werd geboren in Orlando omdat haar vader Pablo daar professioneel pelota speelde, een Baskische variant op kaatsen. Ze ging er voor het eerst naar school en maakte er haar eerste vrienden.
Toen Egurrola zes jaar was en haar vader een punt achter zijn carrière zette, verhuisde het gezin naar Baskenland. En hoewel Egurrola daarna alleen nog als voetbalster in 'The States' terugkeerde, praat ze in de aanloop naar dé clash tussen 'haar' Oranje en de Verenigde Staten met warme gevoelens over haar Amerikaanse tijd.
Leeftijd: 23 jaar
Positie: verdediger/middenvelder
Interlands voor Nederland: 17 (3 goals)
Interlands voor Spanje: 1
Clubs: Athletic Bilbao (2015-2020), Everton (2020-2021), Olympique Lyonnais (2021-heden)
Ja, ze was nog maar een kind. Maar Egurrola denkt nog weleens terug aan haar jaren in de Verenigde Staten. "Ik heb de herinneringen als foto's in mijn hoofd opgeslagen. Ik was een opgewonden kind dat overal rende en een beetje gek deed."
Voetballen deed Egurrola nog niet in de Verenigde Staten. Ze was er vooral in de ban van de NBA, de wereldberoemde basketbalcompetitie. Wedstrijden van de Amerikaanse voetbalsters keek ze dan ook niet.
Haar vader Pablo verhuisde vanaf zijn zestiende vanuit Baskenland naar de Verenigde Staten, omdat hij er voor meer geld professioneel pelota kon spelen (zie kader hieronder). Toen hij in het Mexicaanse Cancún Alda Wienke ontmoette, die daar in een hotel werkte, sloeg de vonk over. Op 26 augustus 1999 werd Damaris Egurrola geboren.
Egurrola ging niet naar de pelotawedstrijden van haar vader toe. Dat was niet uit desinteresse. Toen ze terugkeerde naar Spanje, deed ze met een vriend ook jarenlang aan pelota. Ze bleek de genen van haar vader te hebben overgenomen: ze werd eens kampioen van Baskenland.
"Ik speelde de bal toen gewoon met de platte hand, zonder materiaal. Maar op een bepaalde leeftijd moesten we tegen grotere jongens spelen en ging de bal steeds harder. Mijn hand zwol steeds op. Daarom ben ik verder gegaan met een houten racket."
Egurrola voetbalde en tenniste toen ook al. Toen het allemaal niet meer te combineren was, koos ze voor voetbal, omdat alleen die sport haar blij maakte.
Pelota is een Baskische variant op kaatsen. Twee spelers moeten met een mand de bal tegen een muur slaan. Als iemand de bal na één stuit op de grond niet terugslaat, krijgt de ander een punt.
In 1900 was pelota een olympische sport, maar daarna verdween het van het olympische programma. In 1924 (Parijs), 1968 (Mexico-Stad) en 1992 (Barcelona) was pelota wel een demonstratiesport op de Olympische Spelen.
Begin met Egurrola over voetbal en Nederland komt in beeld. In de zomervakanties ging ze steeds over naar Groningen om haar Nederlandse neefjes en nichtjes te zien. "Zij vertelden me hoe voetbal gespeeld moest worden. Ik voetbalde met hen op de veldjes in de wijk. We waren overal in Groningen te vinden."
Egurrola bleek talent te hebben. Als balvaardige middenvelder drong ze door tot de nationale jeugdteams van Spanje. In 2019 volgde het hoogtepunt: ze maakte haar debuut voor het A-team van Spanje. Maar gek genoeg bleef het daar ook bij, terwijl ze daarna voor Olympique Lyonnais kwam te spelen, een van de beste clubs ter wereld.
Twee jaar na haar vuurdoop raakte Egurrola in conflict met bondscoach Jorge Vilda. Vilda zei dat ze niet bereikbaar was toen hij haar wilde oproepen. De zaakwaarnemers van Egurrola ontkenden dat stellig. Volgens hen wilde Vila alleen met Egurrola over een uitverkiezing voor Jong Spanje praten.
Het was voor Egurrola het moment om verder te kijken. Ze kon nog kiezen uit Nederland en de Verenigde Staten. Een toevallige ontmoeting met toenmalig bondscoach Mark Parsons rond een oefentoernooi in Portland dreef haar in de handen van het Nederlands elftal. Op 8 april 2022 maakte ze haar Oranjedebuut, uitgerekend in Groningen. Haar vader zat huilend op de tribune.
Ja, zegt Egurrola, er was een kans dat ze voor de Verenigde Staten had gekozen. "Maar die kans was niet groot. Ze waren te laat in de gesprekken. Ik had toen al met Nederland gesproken en eigenlijk mijn beslissing al genomen. Ik voel me een Europeaan. Ik wilde dit voor mijn moeder doen."
Ze is Parsons dankbaar dat hij haar polste voor een overstap naar Oranje. Na een teleurstellend EK werd de Brit vorig jaar ontslagen. "Hij was de eerste persoon van Nederland die ik ontmoette. Hij gaf me ook het gevoel dat ik belangrijk voor de ploeg kon zijn. Dat was wat ik op dat moment precies nodig had."
Na het EK van vorig jaar in Engeland staat Egurrola nu met Nederland op het WK in Australië en Nieuw-Zeeland. Ook al is ze voorlopig wisselspeler onder de nieuwe bondscoach Andries Jonker: hier was het haar al die jaren om te doen.
"Mijn ouders zijn trots dat ik hier ben. Iedereen eigenlijk. Ik ben zelf ook trots. Ik heb hier zo lang voor gewerkt en nu krijg ik eindelijk de kans om met Nederland een WK te spelen. En dat we tegen Amerika spelen, maakt het nog bijzonderder."
Egurrola is onder de indruk van de status van de Amerikaanse speelsters in eigen land. De voetballende vrouwen zijn er veel populairder dan de mannen. Voor vertrek naar de andere kant van de wereld werd 'Team USA' uitgezwaaid door president Joe Biden en first lady Jill Biden. "Ze worden als supersterren behandeld. Ik hoop dat we in Europa ooit ook naar dat niveau gaan."
Ontzag heeft Egurrola niet voor de Verenigde Staten. Ze kent de gevoelige geschiedenis van Nederland met de viervoudig wereldkampioen. Oranje verloor in 2019 de WK-finale (0-2) en ging twee jaar later op de Olympische Spelen in Tokio via penalty's ten onder tegen Amerika.
"Dit is een goed moment om de geschiedenis te keren", zegt Egurrola. "Dit is een ander jaar, een ander WK. We zijn er klaar voor. En ik ook."
Source: Nu.nl sport