Maandag 20 juli 2015, een zonnige namiddag in Gap. Journalisten verdringen zich rond Peter Sagan. Hij is zojuist voor de zoveelste keer tweede geworden in een Tour-etappe, maar zijn humeur lijdt er niet onder. De groene trui zit stevig om de schouders. Winnen komt een andere dag wel weer.
Grijnzend kijkt Sagan om zich heen. Daar heb je Chris Froome in zijn gele leiderstrui. "Froomey! How are you?" De Oost-Europese tongval is als roomboter op elke lettergreep gesmeerd. Froome komt bij zijn collega staan. De Brit weet zich even geen raad met de ontspannen sfeer zo vlak na de koers.
Er volgt een wat ongemakkelijk gesprekje. Sagan probeert de omhoog gevouwen zonneklep van Froomes pet naar beneden te klappen. Gratis kledingadvies van de grootste vedette van de wielersport, maar Froome wil er niets van weten.
Zaterdag begint Sagan aan zijn twaalfde en laatste Tour de France. Met zijn 33 jaar zou hij er nog wat seizoenen aan vast kunnen plakken, maar het heilige vuur brandt niet meer. Al een tijdje niet trouwens. Hoe kan het dat hij op relatief jonge leeftijd naar de achtergrond is verdwenen?
In 2012 barst Sagan nog van de ambitie. Tijdens de Tour beleeft 'Peter de Grote' zijn daverende entree bij het brede publiek. Hij wint drie etappes en neemt de groene trui mee naar huis. Vooral zijn manier van juichen springt in het oog. De ene keer bootst hij filmpersonage Forrest Gump na, dan weer de Hulk.
Sagan blijft winnen en boort zich probleemloos de wielerharten in. Hij speelt met zijn kersverse echtgenote Katarína de slotscène van Grease na in een geestige YouTube-video. En in bergetappes neemt de Slowaak geen genoegen met een anonieme plek in de bus, maar trakteert hij de toeschouwers op circusacts als wheelies zonder handen. De sport is een rockster rijker.
Soms heeft Sagan moeite met die omschrijving. "Ik voel me geen rockster", vertelt hij. "Ik fiets en ben geen muzikant. Maar die bijnaam is een afspiegeling van hoe mensen mijn prestaties waarderen, dus het is oké. Bovendien is het mijn kracht dat ik het leven niet al te serieus neem. Ik leid alleen een veel gedisciplineerder bestaan dan een rockster."
Geen eendagskoers is in die dagen veilig voor Sagan. De Slowaak heeft met zijn sprint een dodelijk wapen, maar leunt daar lang niet altijd op. Hij rijdt gedurfd en dwingend. Denk maar eens aan zijn eerste wereldtitel in 2015, waarbij hij solo over de streep komt. Of aan zijn Parijs-Roubaix-zege in 2018 na een aanval van meer dan 50 kilometer.
De Tour van 2016 spant de kroon. Sagan maakt van elke etappe een feestje. Hij draagt enkele dagen de gele trui, valt aan in de bergen en doet wielervolgers versteld staan door in de finale van een waaierrit de volledige concurrentie een loer te draaien. In Parijs ligt als blijk van waardering de strijdlustprijs klaar.
In die zin is Sagan zijn tijd vooruit. Een pionier voor latere showmannen als Mathieu van der Poel, Tadej Pogacar en Wout van Aert. Renners die snappen dat er kijkers voor de tv zitten.
Puur fietsplezier is volgens Sagan het geheim achter zijn succes. "Ik hou van mijn werk. De meeste mensen zitten overdag op kantoor en kunnen alleen voor of na het werk gaan sporten. Ik doe mijn favoriete sport terwijl ik aan het werk ben. Hoe mooi wil je het hebben?"
Daarnaast blijkt Sagan ongekend constant. De zeven groene truien in zijn kast - veroverd in de hoogtijdagen van kanonskogels Mark Cavendish, André Greipel en Marcel Kittel - zijn daarvan een bewijs. Er is een fase in zijn carrière dat de tweede plaatsen zich opstapelen, maar daar maakt hij zich niet druk om. Ook dat is bijvangst van zijn verbluffende regelmaat.
In de zomer van 2018 strandt het huwelijk met Katarína. Plotseling is Sagan niet alleen een drievoudig en regerend wereldkampioen, maar ook een alleenstaande vader van 28 jaar. Zoontje Marlon moet zijn eerste verjaardag nog vieren.
De overwinningen beginnen voorzichtig op te drogen. En als de coronapandemie uitbreekt, wordt duidelijk dat de gloriedagen achter hem liggen. Het virus blijkt een verwoestende factor voor zijn loopbaan. Sagan wordt meerdere malen flink getroffen.
"De long covid heeft mijn lichaam aangetast", zegt hij daarover. "Ik voel tijdens het koersen ineens vreemde pijnen in mijn benen, zelfs als ik langzaam rijd. Daardoor fiets ik achter de feiten aan en heb ik tussen de wedstrijden in te weinig tijd om goed te herstellen."
Een lucratieve overstap naar de Franse ploeg TotalEnergies brengt geen verbetering. De wielersport heeft in Van der Poel, Van Aert en Pogacar nieuwe supersterren omarmd. Steeds vaker vervalt Sagan in roekeloze acties om zich in sprints te doen gelden. Hij pareert de kritiek hierop door op een gebrek aan respect te wijzen. De glanzende laag bladdert verder af.
Begin dit jaar kondigt Sagan - niet geheel onverwacht - zijn afscheid aan. Hij wil als mountainbiker naar de Olympische Spelen in Parijs, maar het nomadenbestaan als wegrenner is na dit seizoen voorbij. "Het heeft met Marlon te maken", vertelt hij. "Ik heb hem de eerste vijf jaar van zijn leven al zo veel moeten missen. Het wordt tijd dat ik er vaker voor hem ben."
In zijn hoofd lijkt Sagan soms al afscheid genomen te hebben. Vlak voor zijn laatste Tour moet hij door het stof vanwege een dronkenmansrit op een scooter afgelopen mei. Gedrag dat misschien bij een rockster past, maar niet bij een wielrenner.
Toch gaat het te ver om Sagan pelotonvulling te noemen. Winnen deed hij dit jaar nog niet, maar de vele ereplaatsen geven aan dat hij nog altijd tegen de wereldtop aanschurkt. Komende Tour mikt hij stiekem op de groene trui. 'Zijn' groene trui. "Het is niet onmogelijk om die voor een achtste keer te veroveren", blikt hij vooruit. "Maar makkelijk is anders, gezien de concurrentie."
Sagan is met afstand de populairste renner van deze eeuw. Hij heeft meer Instagram-volgers dan Van Aert en Van der Poel samen. De fans zullen komende weken nog één keer vermaakt willen worden. En dan niet alleen met een wheelie of een lollig filmpje. Sagan weet dat dergelijke fratsen gepaard moeten gaan met prestaties, anders eindig je als clown.
Aan zijn talent en charisma zal het hoe dan ook niet liggen. Daar heeft het nooit aan gelegen. Het is de vraag of Sagan het heilige vuur nog één keer kan aanwakkeren. Is het niet voor zichzelf, dan toch vooral voor de fans.
Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen
Source: Nu.nl sport