Een week geleden was er opeens paniek in Italië. De organisatie van de Giro Donne zou een gat op de begroting hebben van 730.000 euro. De Italiaanse wielerbond riep de organisatie op het matje. De hamvraag: kan de Giro wel doorgaan?
"Het is een financieel rommeltje", zegt wieleranalist Iris Slappendel, die medeoprichter is van de rennersvakbond The Cyclists' Alliance. "Ik heb rensters gesproken die nog steeds wachten op het prijzengeld van vorig jaar. Ook personeel van de organisatie moet nog uitbetaald worden."
Een van de heikele punten van de komende editie is het produceren van de televisie-uitzendingen. Dan gaat het puur om het vastleggen van de koers. "Dat is gewoon een enorme kostenpost", zegt Slappendel.
"Het lijkt nog niet duidelijk wie dat gaat betalen, dus ik twijfel of die uitzendingen doorgaan. Ik werk zelf bij Eurosport. Het staat bij ons wel in de agenda, maar we hebben nog geen officiële tijden gekregen. Er is nog vrij veel onduidelijk."
Het ontbreken van wedstrijdbeelden zou niet alleen jammer zijn voor de fans. Het zou ook grote gevolgen hebben voor de status van de Giro Donne, een van de grootste koersen van het jaar. De wedstrijd heeft nu een World Tour-status, het hoogste niveau in het wielrennen. Zonder televisie-uitzendingen wordt de koers volgend jaar een categorie teruggezet.
"Dat zou heel zonde zijn", zegt Slappendel. "Ploegen moeten veel geld betalen voor de World Tour-status en slaan een wedstrijd met een lagere status eerder over. In combinatie met de planning zullen nog meer ploegen de wedstrijd dan links laten liggen. Je ziet nu al dat Demi Vollering met het oog op de Tour de France Femmes (start op 23 juli) de Giro waarschijnlijk laat schieten."
Maar niet alleen financiële problemen hadden een streep door de Giro kunnen halen. Het lijkt over de hele breedte van de organisatie een chaos. Zo werd een maand geleden pas bekend wat voor etappes er op het schema staan. "Heel veel dingen zijn gewoon heel erg laat. Dat is een teken aan de wand", zegt Slappendel.
Volgens de oud-renster laat de veiligheid ook te wensen over. "Ik heb de Giro zelf zeven keer gereden. Het is altijd een mooie en zware wedstrijd, maar qua veiligheid is het echt niet goed."
"Wegen waren soms niet goed afgezet, we hadden extreem lange verplaatsingen en etappes waren weleens anders dan in het routeboek stond. Dan was een etappe opeens 20 kilometer langer, of bleek het een zware bergrit te zijn. We maakten in het peloton dan altijd grapjes: ja, het is de Giro."
Slappendel noemt het een "houtje-touwtjeorganisatie", die de hand boven het hoofd gehouden wordt. "Iedereen wil heel graag dat die koers doorgaat, waardoor soms niet hard genoeg wordt opgetreden. Het voelt alsof de Italiaanse bond met de hand over het hart strijkt."
Op vrijdag beginnen de rensters met een proloog over 4,4 kilometer. Na acht ritten finisht het peloton op zondag 9 juli in Olbia. Annemiek van Vleuten ging vorig jaar met de roze trui naar huis en staat dit jaar opnieuw aan de start.
Source: Nu.nl sport