Diablo is de koning van de dungeoncrawlers en Diablo IV is een waardig nieuw deel in de gelauwerde rpg-serie. De game kiest voor een stijl die meer doet denken aan de duistere stijl van Diablo II, maar dan met de nodige vernieuwingen en verbeteringen die een stuk meer diepgang opleveren dan in het derde deel zat. Dat zorgt ervoor dat spelers zelfs binnen een bepaalde klasse sterk kunnen variëren in hoe ze hun personage opbouwen en dat komt de herspeelwaarde ten goede. Die is hoe dan ook ijzersterk, want Diablo IV beschikt over een flinke lading content, waarvan een deel ook procedureel gegenereerd wordt, zodat er tot in lengte van dagen onontdekte content overblijft. Op een paar kleine kritiekpunten na hebben we weinig aan te merken op deze game. We kunnen dan ook niet wachten tot de game de komende week uitkomt en we opnieuw op avontuur kunnen in Sanctuary.
Prijs bij publicatie: € 69,99
Vanaf € 66,95
Vergelijk prijzen
Bekijk alle uitvoeringen (4)
“Jeetje, wat een jaar hé? Kapitein, het is pas juni.” Als je net als ik soms nadenkt in memes, dan zie je ongetwijfeld het plaatje van Kuifje en Kapitein Haddock voor je. De afgelopen weken moest ik meermaals aan dit fijne plaatje denken, terwijl ik me door de dungeons van Sanctuary heen beukte, genietend van al het mooist dat Diablo IV te bieden heeft. Toen de reviewperiode begon had ik immers pas net The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom afgerond en direct daarvoor zat al Star Wars: Jedi Survivor. Nog weer wat langer geleden stond ik te stoeien met de PSVR 2 en Horizon: Call of the Mountain en daar weer voor zat Hogwarts Legacy. Er zijn jaargangen geweest met minder topgames dan wat 2023 ons in de eerste zes maanden heeft geschonken en als je dan toch juni erbij trekt, dan mag je Street Fighter 6 en Final Fantasy XVI ook nog meerekenen. Kon minder.
Diablo IV is voor veel gamers allang geen onbekend terrein meer. Blizzard organiseerde de afgelopen maanden meerdere bètatests en server stress tests om er voor te zorgen dat de game na de release op 6 juni vlekkeloos draait. Of dat lukt, valt nog af te wachten. Voor deze review hebben we de game pakweg tien dagen kunnen spelen, op servers die nagenoeg uitgestorven waren. We zijn in de tientallen uren die we in de game hebben zitten, misschien twee of drie keer een andere speler tegengekomen. Desgevraagd legde Blizzard uit dat dat ook niet per se de bedoeling is. “Diablo IV is niet ontworpen als mmo”, legt associate gamedirector Zaven Haroutunian ons uit. “Je ziet als de game straks live is natuurlijk meer spelers, maar niet zo heel vaak; het is je eigen avontuur.”
Oké, dat is prima, maar in de bèta zagen we zeker in de dropjes toch veel andere spelers lopen en dat was nu niet. Een lang verhaal kort: om te beoordelen of Blizzard is geslaagd in zijn opzet om de game betrouwbaar en stabiel te maken, moeten we nog even wachten op de release. Na die tijd zullen we dan ook een extra artikel publiceren waarin we de prestaties nader bekijken, met vooral veel aandacht voor de pc-versie. Tijdens de reviewperiode hebben we alleen de PlayStation 5-versie van de game getest. Die staat op dit moment technisch zijn mannetje: de game draait in 4k op 60 frames per seconde en dat loopt soepel, maar ook die versie bekijken we na de release nog even, om te zien of de druk op de servers nog invloed heeft op de performance. De eerste indruk was op dit vlak in elk geval goed, afgezien van enkele bugjes, zoals dat onze controller op een gegeven moment niet meer leek te werken, wat een restart nodig maakte. Verder valt hier op dit moment weinig over te vertellen.
Waar we het nu dan wel over kunnen hebben? Nou, al het andere, te beginnen met de setting en het verhaal. Heb je meegedaan aan de tests, dan heb je de intro van het verhaal al gespeeld en weet je al dat Diablo IV draait om de komst van de boosaardige Lilith naar Sanctuary. De speler mag in opdracht van de Cathedral gaan uitvogelen wat Lilith van plan is en hoe dat tegen te houden is. Klinkt op deze manier wat simpel, maar het verhaal heeft genoeg leuke wendingen en kleurrijke personages in petto om je van begin tot eind geboeid te houden. Meer dan dat willen we er eigenlijk niet over kwijt, want elke kleine spoiler is er een te veel.
Het is grappig: toen we met enkele ontwikkelaars spraken, stelden zij dat mensen Diablo spelen voor het verhaal. Dat idee had ik totaal niet. Voor mij was Diablo III meer een game waar ik met vrienden meermaals doorheen knalde, gewoon omdat het leuk was om te doen. Het verhaal herinner ik me amper meer. Voor Diablo IV ligt dat anders. Dat komt in de eerste plaats omdat de game beschikt over ijzersterke cutscenes, waarin prachtige beelden worden gecombineerd met prima acteerwerk van de stemacteurs. Het resultaat is dat de filmpjes je vastgrijpen en zorgen voor audiovisuele hoogtepunten. Een leuk detail daarbij is dat je personage ook een rol speelt in het verhaal. Je bent erbij, je praat mee en bent dus niet zomaar een anonieme toeschouwer die toevallig aanwezig is. Toch beleef je het verhaal niet helemaal vanuit de eerste persoon. De verschillende Acts worden ingeleid en afgesloten door de verteller, wat goed werkt.
De cutscenes zijn audiovisueel dus van een hoger niveau dan de rest van de game, maar dat betekent niet dat de rest van de game niet ook heel verzorgd is. Om te beginnen is elk gesprek in het spel volledig voorzien van geluid en ook daar zijn de prestaties van de stemacteurs goed. Dat maakt quests, ongeacht of ze nou bij de main horen of niet, stuk voor stuk interessant: het zijn korte verhalen waarin je wordt meegezogen en die mede dankzij de acteurs op sfeervolle wijze worden neergezet. Zo verlies je jezelf binnen de kortste keren in de overweldigende spelwereld die Sanctuary is. En dan moet de game eigenlijk nog beginnen.
Source: Tweakers.net