Van den Boomen is net klaar met zijn training bij Toulouse wanneer we hem spreken. De club staat in zijn eerste jaar in de Ligue 1 op de keurige twaalfde plaats en de rol van de aanvallende middenvelder blijft niet onopgemerkt; hij trekt het niveau dat hij in Ligue 2 liet zien gewoon door en ontpopte zich met zijn puntgave traptechniek tot meester van de assist én publiekslieveling.
"Het publiek waardeert ook heel erg dat we na dat kampioensjaar zo goed als bij elkaar zijn gebleven. Ik had er zelf ook voor kunnen kiezen een transfer te maken, maar ik wilde graag naar de Ligue 1 met dit team."
Een paar jaar geleden zag het er nog heel anders uit voor Van den Boomen. Na een eerste goede periode bij sc Heerenveen werd hij veroordeeld tot de Keuken Kampioen Divisie. Een competitie waar hij zich maar niet aan kon ontworstelen, ook niet toen hij eerst bij FC Eindhoven en vervolgens De Graafschap uitblonk; geen Eredivisie-club zat op hem te wachten.
Toulouse kwam in 2020 dan ook als een zegen voor de 27-jarige Veldhovenaar, die werd vernoemd naar de Braziliaan die Nederland met een harde vrije trap uitschakelde tijdens het WK van 1994. (Zijn broertje heet dan weer Vinnie, naar schopper Vinnie Jones.)
"Achteraf is het gemakkelijk om te zeggen, maar ik voelde toen ook echt dat ik voor het buitenland moest gaan. Ik had de behoefte opnieuw te beginnen; om me helemaal vrij te kunnen bewijzen. Ik voelde in de tweede divisie wel dat ik voetbaltechnisch een niveau hoger aankon, maar achteraf besef ik dat ik in Nederland fysiek en mentaal niet genoeg werd uitgedaagd om ook écht een stap te zetten. Daardoor zocht ik die grenzen zelf ook niet op. Een keer niet meelopen met je verdediger… daar kwam je nog mee weg."
"Dat moet je hier niet proberen. Niet alleen tegenover de trainer. Medespelers leveren die arbeid ook, dus wordt dat ook van jou verwacht. Mijn zwaktes werden hier in Frankrijk ineens zo duidelijk dat ik besefte dat als ik er nú niets aan zou doen, ik het zéker niet zou redden. Dus maakte ik wél die sprint voor die medespelers, verdedigde ik wél mee. Daar was ik in Nederland veel nonchalanter in."
Van den Boomen noemt zichzelf daarin een laatbloeier. Ook mentaal groeide hij pas als mid-twintiger toe naar een speler die zich kan wapenen tegen kritiek. Daarvóór wilde de twijfel hem nog weleens verlammen.
"Veel spelers praten daar niet over, maar het voetbal weegt op je als je jong bent. Elke wedstrijd legt een druk op je: ik moet het nu laten zien, want anders word ik eruit gehaald. Nu ben ik daar veel meer ontspannen in, ook omdat ik weet dat ik het kan en krediet heb opgebouwd. Ik voelde toen vooral de druk dat ik het elke wedstrijd moest laten zien, anders was het misschien wel gedaan…"
Aan de start van dit nieuwe seizoen in de Ligue 1 voelde Van den Boomen de spanning weer oplopen. "Natuurlijk voelde ik toen weer twijfels. Het verschil in intensiteit en kwaliteit is groot tussen de Ligue 1 en 2 en ik vroeg me af of ik het niveau aankon. Omdat we als team zo goed als bij elkaar waren gebleven, ging de aanpassing makkelijker. Er waren al automatismen en mijn rol bleef hetzelfde. Nu weet ik dat ik zelfs in de Ligue 1 belangrijk kan zijn. Het ontzag dat ik in het begin nog had voor de grootste spelers is omgeslagen naar de wil om me te laten zien."
En Van den Boomen líét zich zien tegenover de groten der aarde. In het uitduel van 4 februari met Paris Saint-Germain opende hij in het Parc des Princes de score tegen Messi en co. Van den Boomen begint te lachen wanneer we vragen hoe vaak mensen tegenover hem over de Argentijn beginnen.
"Héél vaak." Of dat niet vermoeiend is? "Het is nooit vermoeiend om over Messi te praten! En ik begrijp ook dat mensen naar hem vragen. Het wás ook absurd om tegenover hem te staan… Zeker als je ziet waar ik vandaan kom. Zoals het ook absurd was te zien hóé goed hij is. Ik was zwaar onder de indruk."
In huize Van den Boomen ligt het blauwe shirt met rugnummer 30 te pronken. "Dat was wel een beetje vechten met mijn teamgenoten, maar ik was nu eenmaal als eerste." Zowel Messi als de middenvelder van Toulouse werd rond de tachtigste minuut gewisseld nadat PSG de score had omgebogen naar een 2-1-voorsprong. Van den Boomen twijfelde niet.
"Ik zag hem lopen en ik ging erachteraan. Ik vroeg in het Engels of ik zijn shirt mocht en hij gaf me die meteen. Hij is met Ronaldo ook de enige bij wie ik dat zou doen. Bij anderen vraag je zoiets niet. Maar tegenover zo'n speler ben je voor even geen voetballer; dan voel je je gewoon kind en denk je er niet over na."
Een lange neus naar Nederlandse clubs trekt hij niet. "Ik heb me ook alleen maar zo kunnen ontwikkelen door die stap naar Frankrijk te zetten; hier werd ik pas met mijn neus op de feiten gedrukt. In Nederland was ik waarschijnlijk nooit de speler geworden die ik nu ben."
Hij noemt ook de rol van zijn vrouw Demi, met wie hij al sinds zijn vijftiende samen is, en hun dochtertje Lové van anderhalf jaar.
"Naast het vertrouwen dat ik nu heb, haalt ook de verantwoordelijkheid voor mijn gezin de druk wat af van het voetbal. Natuurlijk heb ik nu een vrouw en dochter om voor te zorgen, maar of ik nu goed of slecht speel, mijn dochtertje is sowieso blij als ik thuiskom. Het enige wat zij nodig heeft, is liefde en aandacht. Zolang ik haar die kan geven, zijn er niet veel dingen die mij ongerust maken."
Met zijn gezin woont hij net buiten de stad, in Vieux-Toulouse, oud-Toulouse dus. "Maar met de andere Nederlandstalige jongens (Stijn Spierings, Thijs Dallinga, Brecht Dejaegere en Zakaria Aboukhlal, red.) komen we vaak in de stad. De vrouwen trekken ook graag met elkaar op; ze gaan samen naar de wedstrijden kijken, bijvoorbeeld. Dat maakt het leven hier erg goed, ook voor mijn vrouw. Dat vind ik ook belangrijk."
De twee zoeken graag de rust op. Dat past bij hun karakter; Van den Boomen is in het veld "veel agressiever dan erbuiten", zoals hij het zelf omschrijft. Ook nu hij in de belangstelling staat van verschillende clubs - zeker omdat hij na dit seizoen transfervrij is - is hij de rust zelve.
Bij PSV hangt zelfs al een spandoek met de tekst "Haal Branco naar PSV!", terwijl hij ook bij Feyenoord in beeld zou zijn. Van den Boomen zegt dat hij nog niet weet of hij blijft bij Toulouse en zijn club wil ook niet dat hij praat over zijn vervolgstap.
"Ik kan bijtekenen en ik ben Toulouse heel dankbaar voor de kans die ze mij hebben gegeven; ik wil hen het vertrouwen graag terugbetalen. Maar er is ook interesse en de wil om hogerop te raken. Ik droomde vroeger van de Champions League en nu kan het nog dichtbij komen ook. Daarvoor moet ik nog een paar stappen zetten, hoor. Dat realiseer ik me. Maar ik hoop in mei een keuze te maken: blijven of vertrekken. Meer kan ik er nu niet over zeggen."
Toulouse aast zaterdag op zijn eerste bekerwinst. 'Les Violets' nemen het vanaf 21.00 uur op tegen FC Nantes. De club van Branco van den Boomen rekende in de halve finale af met tweededivisionist Annecy. Topfavoriet Paris Saint-Germain werd in de achtste finales uitgeschakeld door Olympique Marseille.
Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen
Source: Nu.nl sport