Lees even mee: “Als er een pc-port van The Last of Us uitgebracht zou worden en het blijkt veel slechter te zijn dan de originele consoleversie, dan kan dit mogelijk van invloed zijn op de manier waarop het spel in het algemeen wordt herinnerd. Terwijl het kritische en commerciële succes van het spel op consoles waarschijnlijk nog steeds een belangrijk onderdeel zou zijn van de erfenis, zou de slechte kwaliteit van de pc-port de reputatie van het spel onder pc-gamers kunnen aantasten en mogelijk invloed hebben op zijn algehele positie in de gamingindustrie. Het kan ook leiden tot teleurstelling en frustratie onder fans die uitkeken naar de pc-versie.”
Dat is het antwoord van ChatGPT als je vraagt naar wat het gevaar is van een slechte pc-versie voor de reputatie van The Last of Us. Als een taalmodel de gevaren ziet van een matig uitgevoerde overzetting voor de uitstraling en de reputatie van een merk en de manier waarop er naar dat merk gekeken wordt, waarom lijkt dat inzicht dan te ontbreken bij de mensen die over The Last of Us gaan?
Natuurlijk, op het moment dat PlayStation besluit een pc-versie te gaan maken van een van zijn succesvolste franchises, dan gaat dat bedrijf er niet van uit dat het resultaat zo gammel zal worden. We hebben al diverse PlayStation-games gezien die op prima wijze naar pc werden gebracht. Games als God of War, Horizon: Zero Dawn en Spider-Man waren op pc niet minder goed dan op de console waar ze oorspronkelijk voor verschenen. Die games werden overgezet door Jetpack Interactive en door Nixxes. The Last of Us: Part 1? Die kwam op het bordje van Iron Galaxy terecht. Dat zal je wellicht niet meteen iets zeggen, maar Iron Galaxy was onder meer verantwoordelijk voor de pc-port van Batman: Arkham Knight en je raadt het al: ook die game ging gebukt onder flinke technische problemen. Je kunt je dus afvragen of de fout bij die studio ligt, of dat er vanuit PlayStation simpelweg een verkeerde keuze is gemaakt.
Het resultaat is duidelijk: de pc-release kampt met allerlei problemen, waarover we je op de volgende pagina’s meer vertellen. Daar lees je ook alles over de grafische instellingen van deze versie en geven we je een beeld van hoe deze pc-port zich verhoudt tot de PS5-versie en The Last of Us Remastered voor de PS4. Eerst kijken we nog even naar waar de in 2013 verschenen PlayStation 3-game ook alweer over ging. Want hoewel The Last of Us inmiddels meermaals opnieuw is uitgebracht en door HBO vertaald is naar een televisieserie, kan het zijn dat je toch nog steeds geen idee hebt van wat voor game The Last of Us nou eigenlijk is.
The Last of Us is een survival-horrorgame die zich afspeelt in een fictieve realiteit. In het verhaal breekt er in 2003 een pandemie uit waarbij een groot deel van de bevolking geïnfecteerd raakt met een schimmelinfectie die mensen verandert in zombieachtige wezens. Nadat je het begin van de pandemie in de proloog hebt meegemaakt, begint de game pas echt als hoofdpersonage Joel twintig jaar later in de Quarantaine Zone van Boston de opdracht krijgt om een meisje, Ellie, naar een andere stad toe te brengen. Dat is niet zonder gevaar, want de gebieden die niet bewaakt worden door soldaten, zijn het gebied waar de geïnfecteerden ronddwalen. Ook zijn er allerlei groepen mensen die hun eigen nederzettingen hebben gestart en die het op andere overlevenden voorzien hebben, om hun voorraden en wapens af te pakken. De tocht waar Joel en Ellie aan beginnen, is dus zeker niet gemakkelijk.
De gameplay draait vooral om het zien te overleven van confrontaties met geïnfecteerden en de menselijke vijanden. Een cruciaal element daarbij is dat het lang niet altijd nodig is om te vechten. De game spoort spelers actief aan om te zoeken naar andere opties. Een confrontatie kost immers kogels en ook slagwapens kunnen kapot. Sluipen en zorgen dat je niet gezien wordt, is dus belangrijk. Het is niet te voorkomen dat je af en toe moet vechten en dan zijn de verschillende wapens die vooral Joel kan gebruiken, wel zo handig. Hoe moeilijk de gevechten zijn, hangt af van de gekozen moeilijkheidsgraad, maar ook van wat voor vijanden je tegenover je hebt. Veel gamers die het origineel gespeeld hebben, zullen nog steeds wel ‘fijne’ herinneringen hebben aan de clickers. Dat zijn geïnfecteerden die je niet kunnen zien, maar je kunnen opsporen door de geluidsgolven die ze uitsturen. Zolang je stil staat, kunnen ze je niet opmerken, maar als je beweegt wel en zijn ze levensgevaarlijk.
Het avontuur dat je beleeft in The Last of Us is memorabel en emotioneel. De game staat niet voor niets te boek als een klassieker uit het PlayStation 3-tijderk. Dat er lang werd uitgekeken naar The Last of Us: Part 2 is ook niet verwonderlijk. Dit is in de basis dan ook nog steeds een uitermate sterke game. Het is te hopen dat de problemen met de pc-versie snel worden opgelost, anders krijgt ChatGPT gelijk en zal de reputatie van The Last of Us als geheel toch een beetje worden aangetast.
De originele review van de PlayStation 3-versie kun je hier lezen en de review van The Last of Us: Remastered voor de PlayStation 4 staat hier. We hebben The Last of Us: Part 1 voor de PlayStation 5 vorig jaar niet gereviewd.
Source: Tweakers.net