Direct na de laatste rit van de 1.000 meter sprint Daniel Greig naar de warming-upruimte in Thialf. "Hij moest heel snel heen en weer rennen om een Britse vlag te halen", zegt Kersten met een lach over zijn Australische coach. "Daniel kwam helemaal bezweet terug."
Niemand had verwacht dat de Britse vlag zaterdag nodig zou zijn. Het land had nog nooit een medaille gewonnen bij de WK afstanden en Kersten was voor de 1.000 meter niet eens genoemd als outsider voor een podiumplek. Maar door een knappe tijd van 1.08,02 troefde de 28-jarige schaatser grote namen als Kjeld Nuis, Havard Lorentzen en Hein Otterspeer af. En mocht hij - met vlag - een ereronde rijden in een vol Thialf.
"Ik weet niet hoe het kan, maar alles is vandaag in een keer in elkaar gevallen. Daar ben ik echt ongelooflijk blij mee", zegt Kersten, die zichzelf misschien nog wel het meest heeft verrast. "Toen ik zag dat Kjeld acht honderdsten boven mijn tijd bleef, dacht ik: hoe kan dit? Pas vanaf dat moment begon ik te geloven dat er iets moois kon gebeuren."
Kersten reageert verbaasd als hij hoort dat hij de eerste Britse schaatser met een WK-medaille is. "Echt?", zegt hij. "Ik had wel gedacht dat dit er ooit in zou zitten. Maar pas over een paar jaar, nu nog niet."
Kersten groeide op in Heemstede en begon met schaatsen op de ijsbaan van Haarlem. Bij de junioren reed hij aardig mee, maar hij hoorde nooit bij de top van Nederland. In 2014 besloot hij daarom om voor Groot-Brittannië uit te komen. Als zoon van een Engelse moeder en een Nederlandse vader heeft hij een dubbel paspoort.
Het was zeker niet de makkelijkste route, want de Britten hebben geen 400 meterbaan en langebaanschaatsen is er een kleine sport die weinig financiële steun krijgt. Kersten verhuisde eerst naar Calgary, waar hij zich aansloot bij de Canadese opleidingsploeg. Inmiddels woont en traint hij al jaren in Heerenveen met zijn vriendin Ellia Smeding, de beste Britse schaatsster.
De twee begonnen een paar jaar geleden samen een koffiemerk, Brew22, om wat extra geld te verdienen. Zonder die inkomsten waren hun schaatsdromen niet mogelijk.
"Er zijn heel veel omwegen geweest. Er waren altijd obstakels. Maar je mag misschien wel zeggen dat de aanhouder heeft gewonnen", zegt Kersten. "Ik heb altijd het gevoel gehad dat er meer in zat. Daarom ben ik blijven schaatsen. Ik wist dat ik het spelletje nog niet had uitgespeeld."
Kersten maakte vorig jaar zijn eerste droom waar door zich te kwalificeren voor de Spelen. Hij was in Peking de eerste olympische schaatser namens Groot-Brittannië in dertig jaar. Een negende plek op de 1.000 meter was zijn beste resultaat in de Chinese hoofdstad.
Dit seizoen vormde hij samen met een aantal Nederlandse en buitenlandse schaatsers een nieuwe ploeg (Team Novus). Onder coach Greig boekte Kersten progressie, al kwam hij in de wereldbeker nog niet in de buurt van het podium. "Maar we hebben een heel stabiele organisatie weten neer te zetten en dat gaf veel vertrouwen."
De bronzen medaille zaterdag in Thialf noemt Kersten "de kers op de taart". "En doordat ik in de top vier heb gereden op een WK, zal ik nu ook meer financiering uit Groot-Brittannië krijgen. Hoeveel geld dat is? Geen idee, daar houd ik me niet mee bezig. Maar ik hoop dat ik dit succes verder kan uitbouwen."
Source: Nu.nl sport