Vraag Sjeng Schalken naar zijn bijzonderste herinnering aan het ABN AMRO Open en hij zwijgt over zijn eigen prestaties. Die twee kwartfinales vindt de Limburger niet zo spannend. Nee, het is de finale van 1984 die voor altijd in het geheugen van de drievoudig kwartfinalist op Wimbledon gegrift staat.
Schalken, op dat moment zeven jaar oud, is groot fan van Ivan Lendl. Soms zo erg, dat hij te zenuwachtig is om überhaupt naar zijn tennisheld te kijken. Maar in 1984 zit Schalken thuis aan de buis gekluisterd als de Amerikaan van Tsjechische afkomst het in Rotterdam tegen Jimmy Connors opneemt.
Het gaat uitstekend met Lendl. Hij laat geen spaan heel van Connors en leidt met 6-0 en 1-0 als hij aan zijn servicegame wil beginnen. Zijn eerste titel in Rotterdam lonkt, maar zo ver komt het niet. Een persoon van een naar verluidt antikapitalistische beweging dreigt via de telefoon een bom in het stadion te laten ontploffen. De tribunes worden ontruimd en ook Lendl en Connors vertrekken.
"Lendl was Connors weg aan het tikken en toen kwam die verrekte bommelding", memoreert Schalken. "Ik was nog een jong ventje, maar heel fanatiek Lendl-fan. Ik dacht: wat gebeurt hier nu? Het was een ongelooflijke deceptie. Maar ik had wel verwacht dat ze nog terug de baan op zouden komen."
Dat gebeurt niet. Hoewel de dreigende situatie redelijk snel voorbij is - de bommelding blijkt vals - zijn Connors en Lendl in hun tenniskleding al richting het vliegveld gebracht. Lendl wil naar verluidt niet meer spelen. De finale? Die wordt nooit meer afgemaakt. Het is de enige editie die geen winnaar kent.
Blessures komen eigenlijk nooit op een goed moment, maar in de finale van 1995 toont Krajicek zich even de meester van de timing. De huidige toernooidirecteur staat tegenover Paul Haarhuis in een zeldzame Nederlandse eindstrijd en het ziet er rooskleurig voor hem uit. Na een gewonnen tiebreak in de eerste set dwingt het servicekanon met een ace op 5-4 twee matchpoints af.
Wat daarna gebeurt, is zelden vertoond. Krajicek moet reageren op de verrassende return van Haarhuis op zijn eerste service en verstapt zich. De rally duurt niet lang, want Haarhuis slaat zijn tweede bal in de tramrails en verliest de finale. Krajicek wordt getrakteerd op een applaus, maar van een vreugde-uitbarsting is geen sprake.
Krajicek strompelt naar het net, gooit zijn racket van zich af en gaat op het spelersbankje zitten. Hij grijpt met zijn ene hand naar zijn knie en gebruikt de ander als steun voor zijn gebogen hoofd. Haarhuis neemt bezorgd plaats naast zijn huilende landgenoot, waarna medische specialisten zich over Krajicek ontfermen.
"Hoe is het mogelijk dat dit op het laatste punt gebeurt?", vraagt NOS-commentator Marcella Mesker zich hardop af. Diezelfde dag nog blijkt dat van een ernstige blessure geen sprake is. Krajicek, die vreesde voor een lange revalidatie, maakte enkele weken later al zijn rentree. Maar die finale had hij waarschijnlijk niet uit kunnen spelen.
"Het was al snel duidelijk dat er iets mis was bij Richard", zegt Haarhuis bijna dertig jaar later. "Ik was wel gefrustreerd dat de wedstrijd op die manier eindigde. Naderhand heb ik weleens gedacht: als dit een punt eerder was gebeurd, wat dan? Maar dat zullen we nooit meer weten."
De kans is groot dat Krajicek zich bij de editie van 2018 meerdere keren in zijn wang heeft geknepen. Als toernooidirecteur heb je altijd bepaalde verwachtingen, maar hoe het vijf jaar geleden verliep, had hij zelfs in zijn stoutste dromen niet voorgesteld. Het begint allemaal met een belletje van Tony Godsick, de manager van Roger Federer. Of de Zwitser toch nog mee kan doen in Rotterdam.
Niet lang daarvoor heeft Federer op de Australian Open zijn twintigste Grand Slam-titel veroverd. Tijdens het ABN AMRO Open, en alleen daar, kan de Zwitserse legende voor het eerst sinds 2012 de nummer één van de wereld worden. Federer heeft aan een plek in de halve finales al genoeg om zijn in 2017 ingezette comeback te bekronen.
In rap tempo sprokkelt Krajicek genoeg geld bij elkaar om 'The Fed Express' in Ahoy te stationeren en worden nieuwe reclameposters gedrukt. Het blijkt niet voor niets. Federer redt het tot de laatste acht en moet nog één horde nemen om terug te keren aan de top van de wereldranglijst. Uitgerekend Robin Haase zorgt als Nederlandse tegenstander voor de kers op de taart van Krajicek.
Federer verliest verrassend de eerste set, maar gunt de niet fitte Hagenaar daarna nog maar twee games. De 36-jarige Zwitser wordt de oudste nummer één aller tijden en bereikt daarna ook nog de finale. Daarin is hij een maatje te groot voor Grigor Dimitrov. De Bulgaar is slechts een figurant in de grote Roger Federer-show.
"Het is nog steeds een van de bijzonderste edities voor mij als toernooidirecteur", zegt Krajicek, sinds 2004 actief in die rol. "We wilden Federer heel graag nog een keer in Rotterdam hebben. En die week verliep zo perfect. Toen hadden we al een beetje het gevoel van: dit zou zomaar eens de laatste keer kunnen zijn dat hij hier is. En dat was ook zo."
Source: Nu.nl sport